Almost ready to go!
Voorpret
De eerste keer dat we naar the United States of America gingen, hebben we in een gasstation een Rand McNally gekocht. Ooit aan iemand uitgeleend waar ie waarschijnlijk is blijven liggen. Nu, 29 jaar later, een nieuwe aangeschaft. Destijds hadden we geen TomTom, geen internet en moesten we het doen met deze kaarten. Met erg veel plezier die maps gebruikt, daarom toch maar weer eentje gekocht. Alleen het bladeren erin, levert al veel voorpret op.
Voorpret hebben we ook met alle informatie die we uit diverse boeken, blogs, Facebookpagina's etc. op hebben gedaan. Soms ook wel een beetje veel, past wel bij het grootse Amerika, waardoor we door de bomen het bos niet meer zien. Onze trip van 89 dagen start al over enkele dagen. We beginnen nu klein beetje de kriebels te krijgen. Ik krijg zelfs aandrang om schoon te maken. Kan dat gelukkig deels weerstaan, wel lijkt het een beetje op alsof ik ben gestoken door een werkbij (zie blog). Zoonlief blijft gedurende onze vakantie thuis, dus kan ik met een gerust hart deze opkomende prikkels negeren.
Keuzestress
Wat nemen we allemaal mee? Het is lastig om te besluiten wat we meenemen. Murat maakt zich vooral zorgen hoe hij de koffers telkens in en uit de auto moet halen. Daarnaast houdt hij zich bezig met de route. Beter, want als dat aan mij zou worden overgelaten is het nog maar de vraag of we ook weer op tijd terug komen waar onze reis begint, namelijk Washington District of Colombia. Natuurlijk heb ik ook 'taken' zoals het eten verzorgen en de overnachtingen regelen. In mijn hoofd heb ik al dat ik een apart hoekje in de auto reserveer met daarin een krat waar ik mijn keukenvoorraad plaats. Lijkt mij handig om dat in een keer iedere keer in en uit de auto te halen. Ook ik moet natuurlijk wel wat te sjouwen hebben. En ik wil daar een koelkastje voor in de auto kopen en wat bakjes. Op die manier kan ik - als we een accomodatie met kitchenette hebben - wat koken en bewaren. We moeten natuurlijk ook wel een beetje gezond blijven eten, anders komen we echt tonnetje rond terug.
Ondanks dat we willen hiken, moeten we echt op ons gewicht letten. Recentelijk hebben we gevierd dat we samen alweer 111 jaar (zie blog feestje samen 111 jaar) op de teller hebben staan en we merken dat het steeds lastiger wordt om de pondjes die er ongemerkt aan komen, er ook weer af te krijgen. Wordt nog wel een uitdaging om in de USA hier goed op te letten. Maar we gaan het proberen.
De eerste keer dat we naar the United States of America gingen, hebben we in een gasstation een Rand McNally gekocht. Ooit aan iemand uitgeleend waar ie waarschijnlijk is blijven liggen. Nu, 29 jaar later, een nieuwe aangeschaft. Destijds hadden we geen TomTom, geen internet en moesten we het doen met deze kaarten. Met erg veel plezier die maps gebruikt, daarom toch maar weer eentje gekocht. Alleen het bladeren erin, levert al veel voorpret op.
Voorpret hebben we ook met alle informatie die we uit diverse boeken, blogs, Facebookpagina's etc. op hebben gedaan. Soms ook wel een beetje veel, past wel bij het grootse Amerika, waardoor we door de bomen het bos niet meer zien. Onze trip van 89 dagen start al over enkele dagen. We beginnen nu klein beetje de kriebels te krijgen. Ik krijg zelfs aandrang om schoon te maken. Kan dat gelukkig deels weerstaan, wel lijkt het een beetje op alsof ik ben gestoken door een werkbij (zie blog). Zoonlief blijft gedurende onze vakantie thuis, dus kan ik met een gerust hart deze opkomende prikkels negeren.
Keuzestress
Wat nemen we allemaal mee? Het is lastig om te besluiten wat we meenemen. Murat maakt zich vooral zorgen hoe hij de koffers telkens in en uit de auto moet halen. Daarnaast houdt hij zich bezig met de route. Beter, want als dat aan mij zou worden overgelaten is het nog maar de vraag of we ook weer op tijd terug komen waar onze reis begint, namelijk Washington District of Colombia. Natuurlijk heb ik ook 'taken' zoals het eten verzorgen en de overnachtingen regelen. In mijn hoofd heb ik al dat ik een apart hoekje in de auto reserveer met daarin een krat waar ik mijn keukenvoorraad plaats. Lijkt mij handig om dat in een keer iedere keer in en uit de auto te halen. Ook ik moet natuurlijk wel wat te sjouwen hebben. En ik wil daar een koelkastje voor in de auto kopen en wat bakjes. Op die manier kan ik - als we een accomodatie met kitchenette hebben - wat koken en bewaren. We moeten natuurlijk ook wel een beetje gezond blijven eten, anders komen we echt tonnetje rond terug.
Ondanks dat we willen hiken, moeten we echt op ons gewicht letten. Recentelijk hebben we gevierd dat we samen alweer 111 jaar (zie blog feestje samen 111 jaar) op de teller hebben staan en we merken dat het steeds lastiger wordt om de pondjes die er ongemerkt aan komen, er ook weer af te krijgen. Wordt nog wel een uitdaging om in de USA hier goed op te letten. Maar we gaan het proberen.
Nog paar nachtjes slapen en dan gaan we echt vliegen en hopen we o.a. dit plaatje van het Capitool zelf te kunnen schieten. We hebben in ieder geval alvast wel een reservering voor een bezoekje gemaakt. Want ja, dat hoort ook wel een beetje bij de Amerikaanse gewoonten: reserveren voor een bezoekje. Maar we gaan ook wel gewoon op de bonnefooi mooie plekjes bezoeken. Daar maken we vast zelf mooie foto's van; we zullen die via deze link posten:
Reacties
Een reactie posten